Na portalu Historykon. pl można przeczytać rozmowę o „Republice ludzi młodych. Opowieści o nowym człowieku”. Konrad Ruzik pyta m.in. dlaczego zajęłam się tym tematem. Wspominam o trzech głównych przyczynach: „(...) Po pierwsze, wielkim zaskoczeniem okazało się dla mnie uświadomienie sobie, że ta historia cały czas była blisko mnie, ale właściwie o niej nie wiedziałam. Na terenie Ośrodka, który powstał w wybudowanych przed II wojną światową koszarach Ludendorffa, w jednym z dawnych domów pooficerskich, mieszkali moi babcia i dziadek. Odwiedzałam ich przynajmniej raz w tygodniu, niektórych bohaterów książki spotykałam jako ich sąsiadów, ale nie znałam tej niezwykłej historii. Nikt o niej nie opowiadał. (...) Po drugie, pomijając to autobiograficzne uwikłanie, uświadomiłam sobie, jak niezwykła jest to historia. Pod wieloma względami – ludzi, którzy tam pracowali i którzy byli uczniami i oferowania im opieki, wychowania i edukacji, z drugiej tworzenia nowego człowieka. Po trzecie, już bardzo pobieżny rekonesans wśród przedstawicieli różnych środowisk i różnych grup wiekowych pozwolił na postawienie tezy, że ta historia jest właściwie całkowicie zapomniana. (...) Doszłam wówczas do wniosku, że warto rozpocząć poszukiwania, które pozwolą historię tego niezwykłego projektu społeczno-pedagogicznego zrekonstruować. Że to – być może – ostatni moment, żeby tę opowieść odzyskać i opowiedzieć czytelnikom. Że ci ludzie, którzy tworzyli Ośrodek i którzy stanęli po stronie dobra i przyszłości zasługują na pamięć i przetrwanie. (...)”. Całość do przeczytania tutaj: https://historykon.pl/sieroty-wojenne-w-polsce-w-bartoszycach-powstalo-miasto-dzieci-ktore-mialo-dac-im-szanse-na-nowe-zycie/?fbclid=IwY2xjawUOWbxwZG9mBWV4dG4DYWVtAjEwAGJyaWQRMEVYdGZFelFmTXJVZ25Ba2hzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeSjXYl18RiqdUbIQZstkdu-lYHZEis6VEGlk3dRi7082-r4gvWPBlXbct_qI_aem__8LdMZvEHl46HtjoAoXFXA
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz